Trzynasta konferencja WODA – CZŁOWIEK – ŚRODOWISKO

Blisko 150 osób zgromadziła tegoroczna, trzynasta edycja Konferencji Naukowo-Technicznej „WODA – CZŁOWIEK – ŚRODOWISKO”, zorganizowana przez Forum Dyskusyjne Wodociągów Polskich przy współpracy z Instytutem Inżynierii Środowiska Politechniki Poznańskiej.

Uczestników tradycyjnie zaproszono do Lichenia, aby przez dwa dni (19-20 marca br.) dyskutować o najistotniejszych problemach eksploatacyjnych w zmodernizowanych systemach wodociągów i kanalizacji. Konferencja znana jest w środowisku głównie dzięki prezentacji nowych metod i procedur podejmowania decyzji w zakresie projektowania i eksploatacji oraz tworzeniu płaszczyzny współpracy i dyskusji dla pracowników nauki oraz praktyków. Działania te są szczególnie cenne w okresie znacznej intensyfikacji prac nad unowocześnieniem infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej.

Nauka i praktyka

Obecnie na pierwszy plan wysuwają się problemy związane z poszukiwaniem nowych technologii oczyszczania ścieków i unieszkodliwiania osadów. Należy zwrócić szczególną uwagę na poszukiwanie metod utrzymania w sieci bardzo dobrej jakości wody po jej uzdatnieniu, a także na kwestię stabilizacji ciśnienia. W najbliższych latach istotne będzie także doskonalenie urządzeń pomiarowych i metod ich lokalizowania w systemie monitoringu układów wodociągowych. Zagadnienia te podczas swojego wystąpienia poruszył prof. Marian Kwietniewski z Politechniki Warszawskiej, który apelował także o tworzenie interdyscyplinarnych zespołów badawczo-naukowych i rozpoczęcie starań o finansowanie dużych projektów badawczych, prowadzonych przez konsorcja uczelni i zainteresowanych przedsiębiorstw. Tylko ścisła współpraca nauki i praktyki może przynieść wymierne efekty.

Natomiast dr Eugeniusz Klaczyński, dyrektor ds. gospodarki wodno-ściekowej poznańskiego Envirotechu, podkreślił wagę właściwego przygotowania procesu inwestycyjnego w zakresie gospodarki wodno-ściekowej: – Należy odpowiednio sformułować potrzeby i określić stan istniejący, przeprowadzić bilans jakościowy i ilościowy, a także zwrócić uwagę na dobór technologii – apelował. Istotna jest także optymalizacja rozwiązań pod względem eksploatacji oraz sporządzenie projektu i specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót.

Od ogółu do szczegółu

Na konferencji nie mogło także zabraknąć referatów, ukazujących bolączki i propozycje rozwiązań dla wąskich dziedzin gospodarki wodno-ściekowej. Omówiono m.in. praktyczne aspekty odwadniania osadów ściekowych, integrację narzędzi informatycznych w zarządzaniu układami transportującymi wodę w systemach wodociągowych czy metody oceny strat wody.

Obecnie coraz większą wagę przykłada się do zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza i uciążliwości zapachowej oczyszczalni ścieków. Obowiązujące przepisy dotyczące biologicznych czynników szkodliwych dla zdrowia człowieka, występujących na terenach oczyszczalni ścieków, metody badań bioaerozolu, kryteria oceny jakości powietrza pod względem obecności bakterii i grzybów mikroskopowych oraz źródła powstawania bioaerozoli omówił dr Michał Michałkiewicz z Politechniki Poznańskiej. Przeprowadzone przez niego badania wykazały, że liczne obiekty znajdujące się na terenach oczyszczalni ścieków są potencjalnym źródłem emisji szkodliwych mikroorganizmów, a długotrwała obecność pracowników w miejscach emisji drobnoustrojów może być niebezpieczna dla ich zdrowia. Natomiast zawiłości prawne dotyczące odorów i metody pomiarowe uciążliwości zapachowej w oczyszczalni ścieków przedstawiły dr Izabela Kruszelnicka i dr Dobrochna Ginter-Kramarczyk z Politechniki Poznańskiej.

Martyna Matuszczak